Discover which opportunities best fit who you are and get in touch with companies like De Rechtspraak.

Learn more
De Rechtspraak logo

De Rechtspraak

12 hours ago
Ben je 3e/4e jaars wo rechtenstudent en wil je deze zomer ervaren hoe het werk van een rechter of officier van justitie eruit ziet? Tot 11 maart kun je solliciteren!
De Rechtspraak logo

De Rechtspraak

27 days ago
Buurmannen, een schutting, een gapende hoofdwond en een gebroken kaak. Dat zijn de treurige ingrediënten van een zaak die de Limburgse strafrechter Joan Holthuis op haar bureau krijgt. Zou mediation helpen? Lees haar blog: 2 buurmannen hebben al jaren ruzie over de schutting tussen hun tuinen. Op een kwade dag hangt buurman 1 over de schutting om foto’s te maken, ‘voor in zijn dossier’. Buurman 2 rent op hem af en slaat met een staaf op zijn hoofd. Buurman 1 valt bloedend over de schutting, rent woest op buurman 2 af en stompt hem hard in zijn gezicht. Het gevolg: een dubbele kaakbreuk. Beide heren worden vervolgd voor mishandeling. Ze vragen over en weer forse schadevergoedingen. Ze zeggen ook allebei dat ze de strijdbijl graag willen begraven. De gemeente en de wijkagent hebben al bemiddelingspogingen gedaan, zonder succes. Nu moeten ze dus naar de strafrechter: 2 mannen met goede banen, zonder strafblad. Dat zal niet veel helpen, want ze wonen nog altijd naast elkaar en die schutting staat er ook nog steeds. Ik besluit daarom nog 1 poging te wagen en meld de zaak aan voor mediation. Een onafhankelijke mediator zal proberen de buurmannen om tafel te krijgen, om er samen uit te komen. De officier van justitie laat weten dat er wat hem betreft geen rechtszaak meer hoeft te volgen als dat lukt. Dat bespaart ons kostbare zittingstijd en beide heren een strafblad. Iedereen tevreden. Helaas krijg ik 3 maanden, 4 gesprekken en 2 mediators later te horen dat het niet is gelukt. Ik zucht even diep. Op tv loopt het meestal beter af met Buurman en Buurman. Akkefietjes genoeg tijdens het klussen, maar ze eindigen altijd met een tevreden ‘A je to!’ – opgelost!
De Rechtspraak logo

De Rechtspraak

last month
ls verdachte kan je zelf getuigen meenemen naar de rechtszaal. Maar of dat altijd een goed idee is? Lees dit blogje van Laura Schoutsen, griffier bij het gerechtshof Amsterdam. Rechters moeten oordelen over gebeurtenissen waar ze zelf niet bij zijn geweest. Daarom spelen getuigen een belangrijke rol in veel strafzaken. Zij kunnen waardevolle informatie geven over wat ze hebben gezien. Als die informatie tenminste klopt. Getuigen worden vaak meteen door de politie gehoord, zodat details niet verloren gaan. Officieren van justitie kunnen hen later oproepen om vragen te beantwoorden in de rechtszaal. En soms neemt een verdachte zelf iemand mee om zijn onschuld te bewijzen. Dat dit niet altijd positief uitpakt, bleek toen een vrouw terechtstond wegens belediging van agenten en verzet tegen haar aanhouding. Een regionale televisiezender had dat gefilmd. Samen met de rechter, de officier van justitie, de verdachte en haar advocaat keek ik naar de beelden. We zagen dat de vrouw inderdaad tegenstribbelde, maar later rustig in de handboeien werd geslagen en meegenomen naar het politiebureau. Een man die was meegekomen om voor haar te getuigen, werd binnengeroepen. Hij wist niets van het filmpje. In zijn ijver om de vrouw vrij te pleiten, vertelde hij dat de politie haar hardhandig op de grond had gegooid. In 1 klap was de getuige veranderd in een verdachte. De officier van justitie liet hem door de politie afvoeren, want de man had vóór het verhoor een eed afgelegd en beloofd de waarheid te spreken. Wie dan toch nog liegt, is strafbaar. Wij moeten erop kunnen vertrouwen dat getuigen geen verhalen verzinnen. Anders wordt het onmogelijk om de waarheid in een strafzaak te achterhalen. (Foto: Linda Rusconi)
De Rechtspraak logo

De Rechtspraak

last month
Rechters uit verschillende Europese landen nemen af en toe een kijkje in elkaars keuken. Lees wat bestuursrechter Maarten Verhoeven (rechtbank Oost-Brabant) daarover blogt: Laatst ontving ik 2 Bulgaarse rechters op onze rechtbank. Mijn collega was diezelfde week op bezoek bij een rechtbank in Parijs. Deze uitwisselingen worden georganiseerd door de Europese Unie. Het zijn geen snoepreisjes; alle dagen zijn bomvol gepland met gesprekken en het bijwonen van zittingen (met tolk). Als buitenlandse rechter kun je hier geen zaken behandelen, maar wel veel leren over de werkwijze in een ander land. Zo waren de Bulgaarse collega’s erg onder de indruk van onze juridisch medewerkers. Die nemen ons veel werk uit handen, dat kennen ze in Bulgarije bijna niet. Ze snapten niet erg veel van ons softdrugsbeleid en vonden ons milieurecht erg technisch. Maar dat wij bij milieuzaken een eigen deskundige kunnen inschakelen, wat procespartijen niets kost, vonden ze fantastisch. Net als de manier waarop wij procespartijen benaderen: we laten ze geen ellenlange pleidooien houden, maar zoeken naar een oplossing voor het achterliggende conflict. De ouderwetse fax is in Bulgarije al lang afgeschaft. Maar met digitale rechtspraak lopen wij weer voor op de Bulgaren. De Fransen zijn op dat gebied nog verder: zij zijn 2 jaar geleden al volledig overgegaan op digitaal procederen, vertelde mijn kamergenoot na zijn terugkeer uit Parijs. Franse rechters hoeven dus nooit meer dikke dossiers mee te slepen. Zo heeft elk land zijn eigenaardigheden. Volgend jaar ga ik ook eens over de grens kijken.
De Rechtspraak logo

De Rechtspraak

2 months ago
Als iemand overlijdt is dat vaak heel verdrietig. Daarnaast moet er ook veel worden geregeld. Zo heeft iemand spullen, geld of misschien wel een huis dat verdeeld wordt onder de nabestaanden. Dit heet een erfenis. Maar wist je dat je naast bezittingen ook schulden kan erven? Dit kan een reden zijn om een erfenis niet te willen. Het komt ook voor dat iemand niet op een erfenis zit te wachten omdat bijvoorbeeld de band met de overledene erg slecht was. Als je een erfenis niet wil, moet je deze bij de rechtbank ‘verwerpen’. In deze video leggen we uit hoe dit in zijn werk gaat. Meer weten? Kijk op rechtspraak.nl: bit.ly/2zB7xLB facebook.com/Rechtspraak...
De Rechtspraak logo

De Rechtspraak

2 months ago
Rechtszaken kunnen lang duren. Hoe voorkomen rechters dat ze even indutten als ze een hele dag stilzitten en luisteren? Lees wat Lieneke de Klerk (rechtbank Oost-Brabant) daarover blogt: Ik ben een ochtendmens. Dat is voor een rechter-commissaris wel fijn, want tijdens piketweken moet ik regelmatig heel vroeg op om een huiszoeking door de politie te begeleiden. Dit heeft ook een keerzijde. Na de lunch krijg ik nogal eens een inkakmoment; wat de Duitsers een Schnitzelkoma noemen. Een wandelingetje in de frisse lucht doet dan wonderen, maar dat lukt helaas niet altijd. Als ik de hele dag zitting heb en er niet even tussenuit kan, heb ik het ’s middags best moeilijk. Heel vervelend, want elke zaak verdient de volledige aandacht. Hoe zorg ik ervoor dat ik geen knikkebollende rechter word? Daar heb ik wat technieken voor ontwikkeld. Een ervan is zelf de zaak voorzitten, zodat ik vragen kan stellen en niet de hele tijd stil zit te luisteren. Op die manier blijf ik vanzelf actief betrokken. Maar op enig moment komen toch de officier van justitie en daarna de advocaat aan het woord. Dan hoop ik op een boeiend betoog. Geen eindeloze herhalingen, geen college over overbekende leerstukken of een brommende stem, maar iets dat me op het puntje van mijn stoel laat zitten. Dan moet ik nadenken en blijf ik bij de les. Zoals de bekende jurist Rieme-Jan Tjittes zegt: een pittig pleidooi voorkomt een pittende rechter. Omdat niet iedereen deze gave heeft, heb ik me aangeleerd mee te schrijven. Als ik aantekeningen maak van belangrijke argumenten, blijf ik met aandacht luisteren. Het zal mij niet overkomen dat ik licht snurkend onderuit zak in de rechtszaal.

People also viewed